|
|
|
Mistrz polskich kryminałów |
 Helena Sekuła urodziła się w Warszawie. Lata wojny i pierwsze powojenne spędziła na Białostocczyźnie. Po wojnie tam podjęła swoją pierwszą pracę - jako urzędniczka w Białostockiej Komendzie Powiatowej MO. Po powrocie do Warszawy zaczęła pracować w Komendzie Głównej MO na stanowisku referenta prasowego. Pracowała tam do 1968 roku. Pierwszą jej powieścią był "Tęczowy cocktail" wydany w 1962 roku. Sensacyjna, wartka akcja, wyraziste postaci, jędrny język przysporzyły jej czytelników. Zaczęła pisać kolejne powieści, podjęła też długoletnią współpracę z prasą - jej cotygodniowe felietony (oczywiście kryminalne) drukowane były m.in. w "Ilustrowanym Kurierze Bydgoskim" (terenowa mutacja "Kuriera Polskiego"). Publikowała w najbardziej znanych seriach: "Z jamnikiem", "Klub Srebrnego Klucza", "Ewa wzywa 07", również pod pseudonimem Helena Turbacz. Bohaterkami jej książek są przeważnie kobiety - w różnym wieku, z różnych środowisk, ale zawsze na jakimś życiowym zakręcie. Nie ocenia ich, nie potępia, stara się obiektywnie przedstawić warunki, jakie skłoniły je do takiego czy innego postępowania. Właśnie za bogatą warstwę obyczajową czytelnicy najbardziej cenią książki Heleny Sekuły - są one jakby dokumentem tamtych lat, akcję łatwo umieścić w określonym czasie, kierując się realiami, w jakie obfitują powieści. Drugą cechą charakterystyczną książek Heleny Sekuły jest język - barwny, soczysty. Przeważnie prowadzi narrację pierwszoosobową, narratorami są kolejno bohaterowie książki, każdy posługuje się odmiennym językiem, właściwym dla swojego środowiska. Autorka również "odkurzyła" wiele słów i zwrotów rzadko używanych i prawie zupełnie zapomnianych, przywracając im dawne znaczenie. Sama również stworzyła wiele obrazowych określeń, szczególnie takich, które zastępowały wszelkiego rodzaju wulgaryzmy. |
|
|
